โครงการจัดตั้งโรงงานทำขาเทียม |
| เพื่อการทำขาเทียมให้คนพิการขาขาด อย่างทั่วถึงและยั่งยืน มูลนิธิขาเทียม ในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี จึงได้มีโครงการต่างๆ ขึ้นมา เพื่อเติมเต็มคุณภาพชีวิต และให้โอกาสแก่คนพิการในพื้นที่ห่างไกล ได้มีขาเทียมที่ดีใช้ ถึงแม้จะจัดหน่วยเคลื่อนที่ไปยังท้องถิ่นชนบทแล้ว แต่ก็ยังมีคนพิการขาขาดอีกจำนวนมากที่ไม่สามารถมารับบริการได้ อาจเนื่องจากการคมนาคมลำบาก ไม่สามารถทิ้งครอบครัวมาได้ และอยู่ห่างไกลจากจุดที่ให้บริการ ฯลฯ ตลอดจนการจัดหน่วยเคลื่อนที่ของมูลนิธิฯ ก็ทำได้ปีละ 5-6 ครั้ง แต่ละครั้งให้บริการได้ 1 ซึ่งยังไม่ครอบคลุมและเพียงพอกับคนพิการขาขาดทั่วประเทศที่เพิ่มขึ้นทุกปี นอกจากนี้คนพิการที่ได้รับขาเทียมแล้ว ยังต้องมีการซ่อมแซมหรือเปลี่ยนใหม่ตามอายุการใช้งาน โดยเฉพาะเด็กต้องเปลี่ยนขาใหม่ตามการเจริญเติบโต |
|
| ด้วยเหตุนี้มูลนิธิฯ มีโรงงานทำขาเทียมที่อยู่ประจำในชุมชนทั่วประเทศ คนพิการขาขาดก็จะสามารถใช้บริการได้สะดวกขึ้น ดังนั้นจึงได้เกิด "โครงการจัดตั้งโรงงานทำขาเทียมประจำตำบล" ขึ้นโดยในครั้งแรกได้ร่วมกับมูลนิธิฯพลเอกชาติชายอยู่ 2 โรงงาน ต่อมาได้ร่วมกับองค์การบริหารส่วนตำบล มาระยะหนึ่ง ต่อจากนั้นจึงได้เกิด "โครงการจัดตั้งโรงงานทำขาเทียมประจำโรงพยาบาลชุมชน" ขึ้น ซึ่งได้ร่วมกับโรงพยาบาลชุมชนของแต่ละจังหวัด โดยโรงพยาบาลที่ร่วมโครงการจะทำการคัดเลือกคนพิการขาขาดที่แข็งแร็งในท้องถิ่นมาเข้ารับการฝึกอบรมทำขาเทียมที่มูลนิธิขาเทียมฯ ด้วยเทคนิควิธีการทำ วัสดุอุปกรณ์ เครื่องมือที่มูลนิธิฯผลิตขึ้นมาสามารถทำขาเทียมได้ง่าย แม่นยำและมีคุณภาพ เมื่อคนพิการผ่านการอบรบก็จะสามารถกลับไปให้บริการทำขาเทียมในชุมชนของตนได้ |
| |
| โครงการนี้ประสบผลสำเร็จเป็นอย่างดี เพราะนอกจากคนพิการขาขาดจะได้รับขาเทียมแล้วยังสร้างอาชีพและคุณค่าของคนพิการที่เป็นช่างผู้ผลิตขาเทียม นอกจากจะดูแลตัวเองได้ยังสามารถช่วยเหลือคนพิการด้วยกันได้อีก เป็นการพัฒนาส่งเสริมคุณภาพชีวิตให้แก่คนพิการให้กลับเข้าสู่สังคมได้อย่างมีคุณค่า และตรงตามวัตถุประสงค์ของมูลนิธิฯ ที่สามารถให้บริการทำขาเทียมแก่คนพิการขาขาดได้รวดเร็ว ทั่วถึง และยั่งยืน |
| |
